De 4 Meest Opmerkelijke Modetrends uit de Historie

De 4 Meest Opmerkelijke Modetrends uit de Historie

Je hebt er vast wel eens over nagedacht. Hoe kon het gebeuren dat bepaalde trends de modewereld compleet op z'n kop zetten? Al helemaal als je bekijkt wat er destijds modieus gevonden werd. We zijn er heilig van overtuigd dat we sommige modetrends nooit meer terug zullen zien in ons gekoesterde modewereldje, maar… zeg nooit nooit.

#1. Lotusvoetjes

Een van de meest opmerkelijke fenomenen uit de Chinese geschiedenis is het inbinden van de voeten bij jonge meisjes. Deze lugubere trend ontstond tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.) en bleef tot de opkomst van de Taiping beweging (1852-1865) voortbestaan.

Het verhaal gaat dat de trend ontstond bij een beeldschone keizerlijke maîtresse die van nature zeer kleine voeten had. Veel Chinezen associeerden vrouwelijke schoonheid vervolgens met het hebben van kleine voeten, waardoor ouders wilden dat hun dochters dit schoonheidsbeeld overnamen.

Lotusvoetjes waren ook van belang om de kansen van hun dochters te vergroten op het krijgen van een waardige huwelijkspartner. De voeten van meisjes werden al op jonge leeftijd ingebonden, om ervoor te zorgen dat de voeten niet te groot werden.

De voeten werden vaak zo strak ingezwachteld, dat de botten braken en de voeten vergroeiden. Het gevolg hiervan was dat het voor de meeste meisjes en jonge vrouwen onmogelijk werd om nog te kunnen lopen. Veel families beschouwden het inbinden van de voetjes als een soort wedstrijd met andere families. Hoe kleiner de voetjes, des te groter het prestige.

Tijdens de Song-dynastie (tegen de 12e eeuw) was de trend al wijdverbreid overgenomen. In deze tijd werden 'lotusvoetjes' bij de vrouw niet alleen als schoonheidsideaal gezien, ze werden ook als teken van welstand beschouwd. Omdat de meeste vrouwen door hun vergroeide voetjes niet of nauwelijks konden werken, moest de rest van de familie hen onderhouden, wat alleen mogelijk was als de familie welvarend genoeg was.

#2. Chopines

Een ander opmerkelijk fenomeen zijn de chopines uit de 15e, 16e en 17e eeuw. Chopines waren een van de eerste schoenmodellen met plateauzolen. Deze schoenen werden doorgaans van hout of kurk gemaakt en werden door dames gedragen om ervoor te zorgen dat er geen modder of andere viezigheid op hun jurk kon komen.

Chopines - Photo Credits: Arne Hendriks (Source: Flickr.com)

Chopines - Photo Credits: Arne Hendriks (Source: Flickr.com)

Met name in het oude Venetië werd deze trend razendsnel overgenomen door courtisanes (vrouwen van lichte zeden) en vrouwen van adel. Naast het praktische aspect werden de schoenen ook gebruikt als symbolische verwijzing naar de culturele en sociale status van de drager: hoe hoger de chopine, des te hoger de sociale status. De hoge zolen maakten het namelijk mogelijk om letterlijk boven een ander uit te torenen.

Tijdens de Renaissance (14e tot 17e eeuw) was het dragen van chopines een ware modetrend. Hoewel menig fashionista het dragen van de schoenen bloedserieus nam, waren chopines ook regelmatig onderwerp van satire. Zo verwees Shakespeare in een van zijn bekendste werken - Hamlet - op cynische wijze naar de extreme hoogte van de chopines door het woordje 'altitude' in plaats van 'hoogte' te gebruiken.

#3. Make-up op loodbasis

Dat make-up niet altijd goed voor je is, weten we inmiddels allemaal wel. Toch waren de gezondheidsklachten als gevolg van make-up-gebruik in de periode van de 15e tot en met de 19e eeuw van een heel ander kaliber.

In deze tijd was het voor zowel mannen als vrouwen zeer modieus het gezicht egaal wit te verven. Hier werd een mengsel van loodwit en azijn voor gebruikt. Ook werd het gezicht onderworpen aan een extreme vorm van peeling, waarbij loodwit en een sublimaat van kwik werden gebruikt. Sproeten en andere oneffenheden werden verwijderd met loodsulfaat. Het resultaat was een spierwit gezicht zonder oneffenheden.

Door het agressieve karakter van de stoffen werd de huid behoorlijk aangetast. Stelselmatig gebruik van deze make-up kan er namelijk toe leiden dat de huid wordt aangevreten, waardoor littekens ontstaan. Deze littekens probeerde men vervolgens te verhullen met een dikkere laag make-up, wat het probleem alleen maar erger maakte. Naast de uiterlijke aantasting kan langdurig gebruik van deze schoonheidsmiddelen ook resulteren in loodvergiftiging met in sommige gevallen de dood tot gevolg.

Gravin Maria Coventry (Source: Wikipedia)

Gravin Maria Coventry (Source: Wikipedia.org)

Dat de make-up destijds een verslavende werking had, wordt geïllustreerd door het tragische verhaal van de Engelse gravin Maria Coventry (1733-1760). Deze jonge vrouw was destijds hét mode-icoon van Londen, en was getrouwd met de zesde graaf van Coventry, George William. Laatstgenoemde nam Maria mee op huwelijksreis naar Parijs, waar zij voor het eerst met de make-up in aanraking kwam. Het duurde niet lang tot ook de gravin de trend overnam, en hoewel haar echtgenoot er meermaals op aandrong de make-up vanwege de gevaren niet te gebruiken, bleef Maria ermee doorgaan.

Toen George William Coventry een affaire kreeg met de beroemde maîtresse Kitty Fisher, raakte Maria in paniek, en deed ze er alles aan de aandacht van haar echtgenoot terug te winnen. Omdat ze zichzelf aantrekkelijker wilde maken voor haar man, ging Maria steeds meer make-up gebruiken. Dit resulteerde in een ernstige vorm van loodvergiftiging, waardoor Maria Coventry al op 27-jarige leeftijd kwam te overlijden.

#4. Krulpruiken

Het dragen van een krulpruik was behoorlijk populair in de 16e en 17e eeuw. Rond 1580 groeide syfilis in Europa uit tot de ergste epidemie sinds de pest. Klachten betroffen open zweren, huiduitslag, blindheid, dementie en haaruitval.

Het was destijds zeer beschamend om kaal te zijn, waardoor het niet lang duurde tot er een heuse run op pruiken ontstond. In deze tijd werd het dragen van een pruik echter zeker nog niet als modieus gezien, maar eerder als een beschamende noodzakelijkheid.

Krulpruiken werden pas populair in 1655 toen koning Louis XIV van Frankrijk op zeer jonge leeftijd kaal begon te worden. Louis was pas 17 jaar toen zijn haar begon uit te vallen, en omdat hij bang was dat dit zijn reputatie zou aantasten, nam hij maar liefst 48 pruikenmakers in dienst om zijn imago te redden.

Koning Louis XIV van Frankrijk - Photo Credits: ~W~ (Source: Flickr.com)

Koning Louis XIV van Frankrijk - Photo Credits: ~W~ (Source: Flickr.com)

Toen vijf jaar later ook de koning van Engeland, Charles II, een pruik ging dragen omdat zijn haar grijs werd, ontstond er een nieuwe rage onder de adel van Europa. Pruiken werden aanzienlijk duurder en werden beschouwd als statussymbool.

Ook na de dood van Louis XIV en Charles II bleef het dragen van een pruik zeer populair. Naast de modieuze waarde die ze hadden, waren ze namelijk ook behoorlijk praktisch. Luizen waren destijds een serieus probleem en het ontluizen van je eigen haar was een tijdrovend klusje.

De meeste mensen kozen er daarom voor hun haar af te scheren en in plaats daarvan een pruik te dragen. Luizen en neten kropen nog wel in de pruiken, maar dat was een minder groot probleem, aangezien het ontluizen van een pruik veel gemakkelijker ging. Je bracht een pruik simpelweg naar een pruikenmaker, die er vervolgens voor zorgde dat de luizen er uit werden gekookt en resterende neten werden verwijderd.

Dresscode

Dresscode

Top